1 maja, święto św. Ryszarda Pampuri

Zamknięcie Roku Jubileuszowego ogłoszonego z okazji 30-lecia kanonizacji

   

Św. Ryszard Pampuri często przypominał, aby: “Czynićwszystko, nawet najmniejsze rzeczy, z wielką miłością". Właśnie takijest styl świętych: czynić wszystko z największą miłością, nawet te najmniejszerzeczy. Nigdy, tak jak w tych czasach, naznaczonych pandemią koronawirusa,słowa te nie są tak ważne i znaczące. Ten okres odosobnienia i refleksjikieruje nas w stronę tego, co istotne, w kierunku tego, co naprawdę ważne i nazawsze takim pozostanie: miłość. Życie naszego świętego współbrata, którego RokJubileuszowy, ogłoszony przez biskupa Pawii, właśnie zamykamy, zawsze cechowałogłębokie pragnienie przeżywania i ofiarowywania innym miłości.

Brat Ryszard był człowiekiem bogatym w ludzkie,intelektualne i duchowe dary, które umiał rozwijać i wykorzystać w służbieinnym. Ta jego szczególna troska, skierowana ku najbardziej potrzebującym, wynikałaz wyjątkowej wrażliwości i głębokiego człowieczeństwa, które kultywował w swoimsercu; postaw, które były częścią jego codziennego życia, a to nierzadkooznaczało, że ktoś uważał go za naiwnego i nieostrożnego. Ale tylko głupcy inaiwni mogli tak myśleć! Nasz Święty natomiast był tym, który z pasją,poświęceniem i całkowitą miłością, żył nauką Chrystusa, który przeszedł przezten świat dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich ludzi. Św. Jan Paweł II, wswojej homilii podczas kanonizacji, która miała miejsce 1 listopada 1989 r.powiedział: "W ciągu zaledwie trzydziestutrzech lat, tylu samych co lata Chrystusa, którego miłował ponad wszystko, RyszardPampuri uczynił swoje życie całkowitym darem dla Boga i braci"

Nasza Rodzina Szpitalna z radością przyłączyłasię do tego niezwykłego wydarzenia zorganizowanego przez Diecezję Pawii, którawidziała wielkie duchowe przywiązanie ludzi młodych, rodzin, lekarzy, osóbstarszych i chorych spieszących do grobu Świętego, aby powierzać jegowstawiennictwu swoje trudności i cierpienia, fizyczne i duchowe. Z okazji 30-leciakanonizacji, ordynariusz Pawii bp Corrado Sanguineti chciał przypomnieć swojejdiecezji wielką i pokorną postać brata Ryszarda Pampuri: wzorowego młodegochrześcijanina, lekarza będącego przykładem miłosierdzia i wspaniałego,świętego brata szpitalnego.

Erminio Filippo Pampuri, którypo profesji zakonnej stał się bratem Ryszardem, był lekarzem ciała i duszy, ajego życie było, całkowicie ukierunkowanego na naśladowanie Jezusa - DobregoSamarytanina. Przed wybuchem pierwszej wojny światowej rozpoczął studia medyczne,ale wkrótce został powołany do wojska, gdzie niósł pomoc rannym żołnierzom. Pozakończeniu konfliktu, z wyróżnieniem ukończył w 1921 r. medycynę i chirurgięna Uniwersytecie w Pawii i natychmiast zaczął wykonywać swój zawód, głównie wMorimondo, gdzie był lekarzem szczególnie szanowanym i lubianym przezmieszkańców. Ofiarność była jedną z jego cech charakterystycznych. Kiedyodwiedzał chorych Erminio przynosił im żywność, lekarstwa, koce, ubrania, aczęsto nawet pieniądze. Do Zakonu Szpitalnego wstąpił w Mediolanie 22 czerwca1927 r. Po roku nowicjatu, który odbył w Brescii, 24 października 1928 r.,złożył śluby zakonne. Został mianowany dyrektorem gabinetu dentystycznegoznajdującego się przy szpitalu Bonifratrów w Brescii, który był odwiedzanygłównie przez ubogich i robotników. Tutaj brat Ryszard, mimo jego już i taksłabego stanu zdrowia, z niestrudzonym miłosierdziem, dokładał wszelkichstarań, aby wszystkim pomagać, zdobywając szacunek i uznanie mieszkańcówBrescii.

Także w swoim życiu zakonnym brat Ryszard, jak zawsze, był wzoremchrześcijańskiej doskonałości i miłości dla wszystkich: współbraci, chorych, lekarzyi personelu medycznego. Był bardzo ceniony za swoje kompetencję i ogromneumiejętności zawodowe, którym towarzyszyła pokora i prostota. Podczas krótkiegoziemskiego życia, poprzez konkretne praktykowanie miłosierdzia, bratuRyszardowi udało się wyznaczyć nową drogę do świętości. W związku z nagłymnawrotem zapalenia opłucnej nabytego podczas służby wojskowej, które przerodziłosię następnie w odoskrzelowe zapalenie płuc, 18 kwietnia 1930 r. zostałprzetransportowany z Brescii do Mediolanu, gdzie zmarł w opinii świętości 1maja w wieku zaledwie 33 lat.

Po jego śmierci sława świętości, która otaczała go już za życia, rozprzestrzeniłasię szeroko we Włoszech, Europie i na innych kontynentach. Wielu wiernychotrzymało od Boga łaski, a nawet doświadczyło cudów, za jego wstawiennictwem.

 

Św. Ryszard Pampuri został beatyfikowany przez św. Jana Pawła II 4października 1981 r. Kilka miesięcy później, za wstawiennictwem błogosławionegowówczas Ryszarda Pampuri miał miejsce kolejny cud. W niewytłumaczalny sposób, 5stycznia 1982 r., wyzdrowiał dziesięcioletni hiszpański chłopiec, ManuelCifuentes Rodenas, poważnie raniony w lewe oko. Chłopiec, który miał przejśćdelikatną operację, wyzdrowiał w ciągu jednej nocy, po tym jak jego ojciecumieścił wśród bandaży obraz świętego z Pawii. Dzięki uznaniu przez specjalnąkomisję również tego cudu, bł. Ryszard został kanonizowany 1 listopada 1989 r.przez św. Jana Pawła II.

 

Z Postulatury Generalnej


 



 

Copyright © 2020 Fatebenefratelli