Nasz Zakon Szpitalny obchodzi 28 sierpnia, w jedności z całym Kościołem, wspomnienie świętego Augustyna, jednego z wielkich Ojców Kościoła Zachodniego. Również my, podobnie jak inne zakony, przyjęliśmy od Kościoła Regułę napisaną przez niego dla jego pierwszej wspólnoty.

Święty Augustyn był czujnym pasterzem i teologiem o niezwykłej przenikliwości. Zrozumiał, że prawdziwa komunia kościelna wyraża się również we wspólnocie dóbr. W swoich Komentarzach do Psalmów przypomina, że prawdziwi chrześcijanie nie zaniedbują miłości wobec najbardziej potrzebujących: „Patrząc na swoich braci, wiecie, czy czegoś potrzebują; jeśli jednak mieszka w was Chrystus, czyńcie dobro także obcym.” Dzielenie się dobrami rodzi się zatem z miłości teologalnej i ma swój ostateczny cel w miłości Chrystusa. Dla świętego Augustyna człowiek ubogi nie jest jedynie osobą, której należy pomóc, lecz sakramentalną obecnością Pana.

Święty Augustyn, nazywany Doktorem Łaski, widział w trosce o ubogich konkretny dowód szczerości wiary. Papież Leon XIV w swojej encyklice Dilexi te pisze: „Kościół, który rozpoznaje w ubogich oblicze Chrystusa, a w dobrach materialnych narzędzie miłości, znajduje w myśli augustyńskiej pewne światło. Dzisiaj wierność nauczaniu Augustyna wymaga nie tylko studiowania jego dzieł, ale także gotowości do radykalnego przeżywania jego wezwania do nawrócenia, które z konieczności obejmuje służbę miłości.”

Kontynuując swoją refleksję, Ojciec Święty przypomina, że chrześcijańskie współczucie w szczególny sposób wyrażało się w trosce o chorych i cierpiących, do tego stopnia, że stwierdza: „Chrześcijańska tradycja odwiedzania chorych, opatrywania ich ran i pocieszania cierpiących nie ogranicza się jedynie do dzieła filantropii, lecz jest działaniem Kościoła, poprzez które jego członkowie, w chorych, dotykają cierpiącego ciała Chrystusa.”

W tym kontekście Papież wskazuje jako wzór świętego Jana Bożego, który w XVI wieku, zakładając Zakon Szpitalny, stworzył wzorcowe szpitale przyjmujące wszystkich, niezależnie od ich sytuacji społecznej czy ekonomicznej. Jego słynne powiedzenie: „Czyńcie dobro, moi bracia!” stało się mottem czynnej miłości wobec chorych.

Niech święty Augustyn i święty Jan Boży nadal otaczają swoją opieką i strzegą naszej Rodziny Zakonnej, uwalniając ją od wszelkich form egoizmu, aby stawała się coraz bardziej zdolna do tworzenia nowych form ewangelicznej gościnności oraz do przywracania zdrowia i godności tak wielu potrzebującym braciom i siostrom.