W dniach od 19 do 26 sierpnia 2026 r. w Valladolid odbyło się europejskie spotkanie scholastyków Zakonu Szpitalników św. Jana Bożego, w którym wzięli udział bracia z prowincji portugalskiej, hiszpańskiej, francuskiej, rzymskiej i polskiej, a także z prowincji Europy Środkowej. Pod hasłem „Wspólnie rozszerzamy szpitalnictwo” młodzi bracia spędzili kilka dni na modlitwie, refleksji, wspólnym przebywaniu i budowaniu braterstwa, pod przewodnictwem br. Joaquķna Erry, radnego generalnego odpowiedzialnego za region Europy.

Spotkanie stanowiło okazję do podzielenia się wytycznymi dotyczącymi działań, które wynikają z Kapituły Generalnej, a także sposobem, w jaki zostały one przyjęte i wdrożone podczas kapituł prowincjalnych. Dzięki wykładom i pracy w grupach mogliśmy lepiej poznać nasze poszczególne realia i stwierdzić, że - mimo iż żyjemy w różnych kontekstach kulturowych i językowych - dzielimy to samo powołanie i ten sam charyzmat.

Jednym z wzbogacających aspektów była właśnie różnorodność. Różnorodność języków, doświadczeń i perspektyw pomogła nam zrozumieć, że jedność nie jest równoznaczna z jednolitością. Słuchając siebie nawzajem, nawiązując dialog i wspólnie rozważając, mogliśmy dostrzec, że każda z tych rzeczywistości może wnieść coś cennego do wspólnej drogi szpitalnictwa w Europie.

W programie znalazła się również wizyta w ośrodku „San Juan de Dios” w Valladolid, a także różne wspólne wycieczki do Įvili, Palencji i León. Doświadczenia te pokazały nam, jak gościnność urzeczywistnia się w opiece nad ludźmi oraz jak historia i duchowość Zakonu nadal inspirują naszą teraźniejszość.

Tydzień pracy zakończył się refleksją brata Jesśsa Etayo na temat wyzwań związanych ze szpitalnictwem w dzisiejszej Europie. Zabraliśmy ze sobą pytanie, które pozostają otwarte: jak dziś możemy uosabiać bycie braćmi bonifratrami i świadkami gościnności w Europie?

Chociaż w Valladolid nie udało się znaleźć jednolitej odpowiedzi na to pytanie, pojawiło się wspólne przekonanie: poszerzanie szpitalnictwa oznacza poszerzanie naszego horyzontu, naszej zdolności do słuchania oraz naszego braterstwa. Jesteśmy różni, ale wspólnie podążamy naszą drogą, oddajemy nasze dary w służbę tej samej misji i nadal mocno wierzymy w przyszłość szpitalnictwa w Europie.